گزارشگری در میانه آتش؛ روایت تعهد در روزهای جنگ
جنگ، با غافلگیری میآید. هیچ شهری پیشاپیش برای صدای انفجار آماده نیست. موشك پیش از اصابت آدرس نمیپرسد؛ بیدعوت فرود میآید، آشنا و غریبه نمیشناسد و امنیت را در یك لحظه به اضطراب بدل میكند. در چنین وضعیتی، طبیعیترین واكنش، پناه گرفتن و دور شدن از خطر است، اما در همین هنگامه، گزارشگر باید بماند.
علی رشیدی به خبرنگار روابط عمومی شبكه رادیویی ایران گفت: گزارشگر جنگ در میانه دو حس متضاد ایستاده است؛ نگرانی برای جان و خانواده، و تعهد به آگاهیبخشی. زمانی كه بسیاری برای حفظ امنیت شهر را ترك میكنند، او ناگزیر است در میدان حاضر باشد؛ صدای انفجار را بشنود، گردوغبار را ببیند و با وجود همه دلنگرانیهای شخصی، روایتگر واقعیتی باشد كه هر لحظه ممكن است تغییر كند.
مسئول امور گزارشگران شبكه رادیویی ایران افزود: هنر گزارشگر در چنین شرایطی، مهار اضطراب درونی و انتقال تصویری دقیق و مسئولانه از آن چیزی است كه میگذرد.
وی گفت: سنگینی این مسئولیت زمانی دوچندان میشود كه در میانه جنگی تحمیلی، خبری تكاندهنده نیز بر جامعه فرود آید؛ خبر فقدان رهبری كه سالها محور انسجام و هدایت كشور بوده است. در چنین بزنگاهی، جامعه نهتنها با تهدید بیرونی، كه با شوك عاطفی درونی نیز روبهرو میشود.
علی رشیدی خاطر نشان كرد: فضای عمومی آمیختهای از اندوه، نگرانی و پرسش میگردد و بیش از هر زمان دیگر، نیازمند صدایی مطمئن و قابل اتكاست. در چنین شرایطی، كوچك ترین لغزش در كلام میتواند بر التهابها بیفزاید.
مسئول امور گزارشگران شبكه رادیویی ایران تاكید كرد: اینجاست كه رسانه نقش حیاتی خود را نشان میدهد. رسانه در بحران، صرفاً انتقالدهنده خبر نیست؛ پناهگاه روانی مردم است. گزارشگر باید میان سرعت و دقت تعادل برقرار كند، از دامن زدن به شایعات بپرهیزد و مرز خبر و تحلیل را روشن نگه دارد تا سرمایه اعتماد عمومی آسیب نبیند.
وی گفت: در این میان، رادیو جایگاهی ویژه دارد. رسانهای كه بینیاز از تصویر، در تاریكی پناهگاهها، در خودروهای در حال حركت و در خانههایی با برقِ قطعشده نیز همراه مردم میماند. رادیو در روزهای بحران، صدایی پیوسته و همدل است؛ صدایی كه حس تنهایی را میكاهد و دلها را به هم نزدیك میكند.
علی رشیدی خاطرنشان كرد: نقش رادیو در تقویت انسجام ملی، در چنین شرایطی برجستهتر میشود. پخش بهموقع اخبار رسمی، گفتوگو با مسئولان، بازتاب همدلیها و انعكاس صدای مردم، شبكهای از اعتماد و همبستگی ایجاد میكند. در برابر عملیات روانی دشمن و جنگ روایتها، این صدای آرام، دقیق و مسئولانه است كه میتواند وحدت را حفظ كند و امید را زنده نگه دارد.
وی در پایان گفت و گو با خبرنگار روابط عمومی شبكه رادیویی ایران افزود: گزارشگری در جنگ، ماندن برای گفتن است؛ ایستادن در میانه آتش برای آنكه حقیقت خاموش نماند. اگر جنگ ناگهانی و بیمقدمه از راه میرسد، آنچه جامعه را استوار نگه میدارد، صدای مسئولانهای است كه رشتههای اعتماد و وحدت را از گسستن باز میدارد.