آلبركامو بسیار درگیر جنگ الجزایر بود و دغدغه های خود را در داستان های كوتاه »خموشان» آورده است.

به عقیده آلبر كامو نویسنده كالیگولا، سنگ های روی گورها به ما می گوید این عصیان بیهوده علیه مرگ حاصلی ندارد.

آلبرت كامو در رمان طاعون جامعه ای را به تصویر می كشد كه بی هدف است و هیچگونه تعادلی ندارد.

ژان پل سارتر فیلسوف فرانسوی، رمان سقوط را زیباترین و فهم ناشده ترین رمان كامو معرفی می كند.

مرسو شخصیت اصلی داستان به دنبال خوشبختی می رود تا به زندگی اش معنا بخشد، در انتها به ظاهر خوشبخت میمیرد.