Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

سه شنبه 8 مهر 1393 / 2014 Sep 30 /  4 ذو الحجة 1435

کد مطلب : 588 بخش : رسانه تعداد بازدیدکنندگان : 72 تاریخ ارسال مطلب :
01 / 05 / 92
بازگشت به صفحه اصلی
نسخه قابل چاپ : Print
علیرضا جاویدنیا؛

حالم از شنیدن صدای خودم بد میشود

صدایش ما را به یاد تیپ های مختلفی می اندازد که در برنامه رادیویی «جمعه ایرانی» در قالب آن ها صحبت می کرد که شاخص ترین آن «خان خان» بود ...
  بزرگنمایی:
بسیار شوخ طبع و با اخلاق است و از هم صحبتی با او لذت می برم. صدایش مرا به یاد تیپ های مختلفی می اندازد که در برنامه رادیویی «جمعه ایرانی» در قالب آن ها صحبت می کرد که شاخص ترین آن «خان خان» بود.«علی رضا جاویدنیا» متولد ۱۳۳۰ است. او یکی از گویندگان مطرح رادیو است و علاوه بر رادیو در تلویزیون هم فعالیت دارد. به گفته وی، شرایط ورود به این حرفه با زمانی که او فعالیتش را آغاز کرد، خیلی فرق کرده است. او در سن ۱۶ سالگی و به طور اتفاقی از طریق «احمد کاشانچی» یکی از تهیه کنندگان با سابقه تلویزیون به رادیو معرفی و در واقع پایش به رسانه باز شد و سپس در برنامه های مختلف رادیو به عنوان گوینده و بازیگر و مجری تلویزیون حضور داشت. در ادامه گفت و گوی ما را با «علی رضا جاویدنیا» بخوانید.
«علی رضا جاویدنیا» چگونه وارد این حرفه شد؟
شرایط ورود به این حرفه متفاوت است. آن زمانی که من وارد حرفه گویندگی شدم ۱۶ سال داشتم یعنی قضیه به سال های ۱۳۴۶، ۱۳۴۷ بر می گردد. سال چهارم دبیرستان بودم و سرم به کار و زندگی ام گرم بود. در آن موقع آموزشگاه ها مسابقاتی در قالب های هنری متفاوت مانند تئاتر، نوازندگی و خوانندگی برگزار می کردند و ما در منطقه مقامی کسب کردیم که باعث شد در آن زمان «احمد کاشانچی» من را به رادیو معرفی کند.
وقتی اولین بار صدای خودتان را در برنامه های رادیو شنیدید چه حسی داشتید؟
باور کنید هنوز هم حالم بد می شود. به هر حال مجبور بودم که صدایم را بشنوم و عیب و ایراد کار را برطرف کنم وگر نه هیچ وقت عشق این را نداشتم که بنشینم و به صدای خودم گوش کنم.اما از مردم عزیزم که نسبت به من لطف دارند متشکرم. می گویند آقا ما با صدایت انرژی می گیریم و به واقع لذت می بریم البته برای من هم یکی از سرمایه ها و شایستگی های زندگی ام نفس گرم مردم است. در میان همه صحبت ها و لطف های شان اگر هم انتقادی نسبت به من می شود به طور حتم با دل و جان می پذیرم ولی به شرط آن که انتقاد سازنده و دلسوزانه باشد. معتقدم انتقاد سازنده و دلسوزانه می تواند راهگشا و تأثیرگذار باشد و من همیشه از آن استقبال می کنم. معتقدم که اگر محبوبیتی دارم از لطف خداوند و محبت مردم عزیز است.
شما از هنرمندان موفقی هستید که تقلید صدا هم انجام می دهید؛ برای تقلید صداهای مختلف آموزش دیدید یا این مهارتتان خدادادی است؟
استعداد تقلید صدا را از دوران کودکی در خودم کشف کردم. من بچه خیابان ری، بازارچه سیدابراهیم هستم. در این بازارچه آدم های مختلف و کاسب های صاحب نام بودند و هر کسی به کاری مشغول بود. یکی مسگر بود دیگری میوه فروش و قصاب که هر کدام شخصیت ها و صداهای مختلفی داشتند که از همان دوران کودکی، این صداها در ذهنم ثبت می شد.تقلید صدا را نخستین بار با تقلید صدای گویندگان رادیو و دوبلورها آغاز کردم. من تا سال ۱۳۴۶ به صورت غیرحرفه ای در تلویزیون حضور داشتم و فعالیتی در رادیو نداشتم اما از سال ۱۳۵۰ به بعد با برنامه «خارج از محدوده» با «منوچهر آذری» و چند دوست دیگر فعالیتم را در رادیو شروع کردم و از سال ۱۳۵۴ تا پیروزی انقلاب در برنامه «شبکه صفر» تیپ سازی و تقلید صدا و بازیگری می کردم. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هم چون فعالیت هنری انجام نمی شد کار نکردیم تا سال ۱۳۶۷ که با زنده یاد «منوچهر نوذری» فعالیتم را در رادیو با برنامه «صبح جمعه با شما» ادامه دادم.پنج شنبه شب ها به مدت ۸ سال از ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۸ برنامه «راه شب» را اجرا و در محضر زنده یاد «نوذری» شاگردی کردم.
اشاره به زنده یاد «منوچهر نوذری» کردید؛ اگر خاطره ای از سال های همکاری با این عزیز دارید بفرمایید؟
لحظه لحظه زندگی و همکاری ام با او خاطره است. «منوچهر نوذری» تنها مدیر دوبلاژی بود که ضمن این که در محیط کارش جدی بود در لابه لای کار آن قدر با گویندگان شوخی می کرد که حد نداشت. می توانم بگویم زیباترین خاطره ام با «منوچهر نوذری» این است که یک بار با او همسفر شدم و می خواستیم شناسنامه اش را ببریم قزوین تا تعویض کنیم. ۷ صبح از تهران حرکت کردیم و طبق روال معمول باید ۸ و ۳۰ دقیقه به قزوین می رسیدیم ولی در بین راه از زمانی که حرکت کردیم تا وارد بزرگراه شدیم هر یک کیلومتر بابت تعریف یک لطیفه نگه می داشتیم و می خندیدیم و ساعت ۱۲ به قزوین رسیدیم!
خدا رحمتش کند. این نکته را بگویم که در آن زمان اجازه دادند «منوچهر نوذری» شناسنامه اش را با دست خط خودش بنویسد.
برای این که یک گوینده و بازیگر نمایش های رادیویی شوید چه چیزی مهم است؟ آیا فقط صدای خوب داشتن ملاک است؟
از آن جا که رادیو ارتباطش با صداست، صدا می تواند مثمرثمر باشد ولی فردی که می خواهد وارد شود باید ببیند چه قدر توانایی ارتباط برقرار کردن با شنونده را دارد. نمی خواهم وارد مسائل تخصصی و سنگین این ماجرا شوم ولی معتقدم معلومات بالا برای موفقیت در هر حرفه ای می تواند مؤثر باشد و پس از شرکت در کلاس های فن بیان زیرنظر استادان هم ضروری است تا فرد مهارت کافی کسب کند. گوینده باید بداند از متنی که می خواند چه می خواهد یعنی چه چیزی را باید به شنونده منتقل کند. من خودم با اینترنت و رایانه ارتباطی ندارم اما از آخرین اخبار و فناوری ها و هر چه در دنیا اتفاق می افتد آگاهی به دست می آورم و خود را به روز می کنم.
با توجه به این که سال هاست در این حرفه فعالیت می کنید وضعیت دستمزدها در رادیو چگونه است؟
نمی خواهم زیاد وارد این موضوع شوم اما طبیعی است دستمزدهای رادیو با تلویزیون متفاوت است و هر کدام حساب و کتابی برای خودشان دارند. به طور قطع بچه هایی که در رادیو کار می کنند از شرایط کار و دستمزدها راضی هستند و مشکلی ندارند. فردی که تازه از راه می رسد نباید توقع داشته باشد که دستمزدش با فردی که سال هاست در این حرفه کار می کند، برابر باشد. مسئله این است که بچه های رادیو همه با عشق کار می کنند. من عضو خانه رادیو هستم اما رسمی نیستم با این وجود رادیو قدم های خوبی برایم برداشته است و بیمه هم دارم.
* بعد از سال ها کار در رسانه چه تعریفی از این حرفه دارید؟
نمی دانم چه تعریفی کنم. خودم مردد مانده ام که ساعت یک با ۱۱ نفر قرار دارم یا ساعت ۱۱ با یک نفر قرار دارم! اما این گونه برای تان بگویم رسانه جایگاه ویژه ای در بین مردم هر جامعه ای دارد. ما که در این رسانه خواه تلویزیون و یا رادیو کار می کنیم چون از طریق میکروفن و دوربین به مردم معرفی شده ایم باید حرمت رسانه ای را که در آن کار می کنیم به هر طریقی نگه داریم حتی اگر به ضرر ما تمام شود، البته همه افرادی که در رسانه کار می کنند هدف شان همین است و من هم از این قاعده مستثنی نیستم. رسانه نقش مهمی در زندگی مردم ایفا می کند ما می توانیم نمایندگان و سفیران رسانه باشیم چه از طریق تلویزیون و چه از طریق رادیو تا ارتباط مردم را با رسانه محکم تر کنیم.
درباره برنامه «جمعه ایرانی» و کارهایی که انجام می دهید، بگویید؟
مردم و مسئولان نظر مثبتی نسبت به این برنامه دارند. اکنون گویندگی «راه شب» دوشنبه های رادیو را با «فاطمه نیرومند» برعهده دارم و هم چنین برنامه ای با نام «دوراهی» را با «ژاله صادقیان» اجرا می کنیم.۲ ماهی هم می شود که به خودم استراحت داده ام و با «جمعه ایرانی» همکاری نمی کنم و البته معتقدم رمز ماندگاری و موفقیت این برنامه عشق به مردم است. برنامه «جمعه ایرانی» توانسته است جایگاه خود را در بین مردم باز کند و تاکنون موفق بوده است ولی ما برنامه های طنز موفق دیگری هم در رادیو داریم که مردم نسبت به آن دقت نظر دارند و استقبال می کنند.
 
مریم ضیغمی- جام جم
 

 
نظر خود را با ما درمیان بگذارید
نام و نام خانوادگی :  
عنوان :  
ایمیل :  
   
مطالب مرتبط با رسانه :
در نخستین همایش نقش ماندگار رادیو در دوران دفاع مقدس؛
از خانواده شهدای رسانه و فعالان حوزه دفاع مقدس تجلیل شد
در شبي از شب هاي تابستان
 اهالي جمعه ها با راديو تولد يكسالگي برنامه را جشن گرفتند
نخستین همایش نقش ماندگار رادیو در دفاع مقدس
نقش بی بدیل رادیو در حفظ و آمادگی دفاعی مردم
در مراسم تقدير از برنامه هاي ماه رمضان حوزه صدا:
دو برنامه از راديو ايران رتبه برتر را به خود اختصاص دادند
در راديو ايران صورت گرفت:
تدوين راهبردهاي رسانه اي مقابله با ناباروري در كشور
دبير جشنواره ي زير چتر لبخند راديو ايران:
شبكه ايران شانس برگزيده شدنش زياد است
مدیر رادیو ایران در نشست خبری بیان کرد؛
رادیو ایران با 8 برنامه به استقبال تابستان می رود
معاون صدای سازمان صدا و سیما:
جشنواره ابزاری برای تعالی فرهنگ برنامه سازی است
رئیس سازمان صدا و سیما در همایش حکمت مطهر؛
مطهری، جامعه شناسی بزرگ بود
مدیر شبکه رادیو ایران :
رادیو یک خانواده است
 
   
                 
 
 
 
 
         
تمامی حقوق این سایت و محتوای آن متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران می باشد و هر گونه استفاده از آن تنها با ذکر منبع آزاد است. IRIB