شاهنامه اثری بر پایه خردورزی
ابوالفضل ورمزیار، شاهنامهخوان گفت: فریدون و كیخسرو تنها پادشاهانیست كه فردوسی از آنها به نیكی یاد كرده است.
خواندن چند بیت از شاهنامه، بزرگ شدن در جغرافیای ایران، گذر از سالهای مدرسه و شنیدن حكایتهای معروف شاهنامه، همه گواه بر این است كه فردوسی برای ما ایرانیان نامی آشناست.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی رادیو ایران، در ویژهبرنامه «سال سی»، مرشد ابوالفضل ورمزیار، شاهنامهخوان و نقال برجسته كشور، از جایگاه بیبدیل شاهنامه در هویت ایرانی گفت؛ اثری كه بر پایه خردورزی و یزدانگرایی، نسلهای ایرانی را به هم پیوند داده و همچنان زنده و الهامبخش مانده است.
علی رشیدی در این گزارش، پای سخنان هنرمندی نشسته كه سالها با نقالی و شاهنامهخوانی، نام و پیام حكیم ابوالقاسم فردوسی را به گوش دوستداران فرهنگ و ادب پارسی رسانده است.
ابوالفضل ورمزیار، شاهنامهخوان گفت:شاهنامه فردوسی در مدح شهریاران ایران سروده نشده، فریدون و كیخسرو تنها پادشاهانی كه فردوسی از آنها به نیكی یاد كرده است.
وی افزود:شاهنامه بر دو عنصر خردورزی و یزدانگرایی استوار است؛ دو مقولهای كه هرگز از یكدیگر جدا نیستند.
شاهنامهخوان خاطر نشان كرد: كجای شاهنامه را سراغ دارید كه با نام خدا آغاز نشده باشد.